gittikçe kilo alıyorum belli etmeden.

Kendimi hiç bu kadar hasta ve yaşlı ve yalnız ve bıkkın ve yıkkın hissetmemiştim.biliyorum biliyorum bunlar hep hastalıktan oluyor.burnum böyle akmasaydı belki bunlar olmazdı ya da gökhan gitmeseydi ya da ders seçimlerimde hata olmasaydı belki daha mutlu ve rahat ve keyifli ve dolu dolu hissedebilirdim.ahh gençler çok sıkılıyorum evde.ve bazı şeyler beni sıkmaktan,bunaltmaktan beter ediyor.kurtulamamak vardır bilir misiniz? bazı şeyleri atlatamamak.berbat bir virüs.evet hep zayıf anlarımı buluyor,griple birlikte gelip bütün vücudumu etkisi altına alıyor.dayanılmaz oluyor.aile olmak ne kolay iş.sanıyolar ki yada sanıyoruz ki herşey bütün hayatı evin içinde ki gibi.kafamız rahat.ama öyle olmadığını anladığımızda saçma sapan bi yalnızlık boşluğu. ben zayıf bi insanım belki de..başaramıyorum birşeylerin üstesinden gelmeyi..susmak güçlü durmak gibi görünüyo dışardan.konuşsam daha çok yanıcak canım belki de.ben ben çok gribim,çok garibim..vücuduma zaman geçtikçe bir fil daha yerleşiyor..içime oturan öküzler yerini fillere bırakıyorlar..ağarlaşıyorum.bu kötü..tartılar beni algılamıyo.kalp ağırlığı,içsel ağırlık,ruhsal ağırlık gittikçe içinden çıkılmaz bir hal alıyor.dayanamıyorum.zaman geçsin,anılar geçsin..ben ben eskiye dönebiliyim.ben ben fenayım.iç organlarım fazlalaşıyor belki de.yok olasım var çok fazla.silesim,unutasım,baştan başlayasım var..n'olur sanki bu selpaklar burnumu yara yapmasa.nasıl üzülüyorum görmüyolar mı? yapmasınlar işte.buna dayanamıyorum.ve bazı şeyleri geçiricek merhemler üretilsin istiyorum.şiştim.hayvan gibi oldum resmen bir şişkoyum artık.bu fillarle yaşamak zor.kendimi taşıyamıroum.burnum düzelsin.bu üzüntüye daha katlanamıycam.ve ssen.senden kurtulmak istiyorum.silin.üzerine o aptal çizikleri atalı yıllar oldu.hala geçmedin.karaladıkça daha da canım yanıyor.sen yok ol.mümkün değil mi bu? kötüyüm.gerçekten kötüyüm.içsel fazlalıklarım beni yoruyor.