Limansız kalan bir aşk var mıydı acaba?
Soysuz bir aşkın geride bıraktıklarını adlandırarak soylulaştırmak en ağırı omuzlarımın..aşkın bir günahı var mıymış bilmiyordum..aşk ne bilmiyormuşum ben aslında..kalbi harap etmeyi aşk sanmışım.yalanlarla doldurup kendini kandırmayı..En aptal bir mazereti mantığıma kabul edip,en büyük hatayı sarı çizginin diğer tarafında bırakmışım.kendimi sihirbazdan daha usta kandırmışım!
Hayatımda tanıdığım en iyi sihirbazdın.en güzel oyununu yaptın,en güzel sahnenle büyüledin doğru! ama beni yine ben kandırdım biliyorum..ben gözlerimi nerde kapatıcağımı hep bildim..hep zayıf anlarında yakalanmaya hazır zamanlarında gözlerime bir uyku maskesi taktım..sandın ki ayakta uyuttun..ama ben kendimi ayakta uyuttum..ve ayakta durmaktan yoruldum..
Sonra; bir vapur yaklaştı limana..adım atsam içindeydim..sen limanın başında ben ucundaydım..koşsan yetişirdin adım atsam binecektim ve sen yetişene kadar gidecektim.. senin koşmanı bekledim..ömrümün bir kısmında ben hep seni bekledim..pazar günleri hep acı verdi..çok uyumak hep saçma geldi..pazar gününün ertesine bağlandığı gece en huzursuzuydu içimin..içim seninleyken huzurluydu..ben öyle inandırırdım onu çünkü.. oysa sen koşmadın.. ben beklerken adım adım yürüdün..görenler sanacaktı ki senin ayağındakiler asıl topuklu..ayağımı acımadan acıtan topuklularla ayakta uyuttum kendimi..liman kaçtı,gemi kaçtı ben bekleyerek kaldım seni.. sen yürümeyi öğreniyosun sevgili..ben atmadığım adıma,düşmediğim denize,varamadığım karaya yanıyorum..sen hala yürüyosun..
Şimdi;bir adım atsam denizdeyim..bir adım atsam bütün makyajım akıcak,maskem düşücek,ellerim üşüycek sudan ve saçlarım bozulacak.. ben bir adım atsam yetişemiyceksin kurtarmaya.. bir mektup yazmalıyım adımlarımdan önce..bunca şey bari deysin diye.. yayınlansın bir gazetenin köşesinde.. karısı evde saçını süpürgeye denk düşürmüşken keyifle gazetesine bakan koca okusun.. bir gün yetişemeyeceği limanın kıyısına yansın.. ben şimdi gözlerinin içine bakıyorum sevgili..senin daha çok yolun var biliyorum..ben erken büyümüşüm belli.eksik bilgimle fazla duygu doldurmuşum kalbimi.. kalbim beynime hükmedince en ucuna gelmişim hayatın.. okuyamadığım okulun,soramadığım sorunun,kıramadığım kalbinin hükmünü verip adım atmalıyım şimdi.. sen onca adımına denk bitmiş adımlarım varmış ve adımlarımı görmezden gelicek ayak acıların..birgün koşmadığın peşim kalıcak sadece ardımda..
Bir de; hep söylerlerdi inanmazdım,meğer..zamanla azalırmış sevgiler..
morganlefay
4 yorum:
ben aşkı bir kez yaşadım ama hiç sevmedim . eski eşimi sonradan sevmiştim ama ona da aşık olmadım .
ve haklısın sevgi azalıyor .
bir de bu gerçek bir hikaye mi ?
her aradığında bulunmuyo ki bu şey. bulunca da bi taraf kıymet bilmiyo illaki.
bende bir defa yaşadım..hala yaşıyorum..ama kırılmak çok uç bi nokta insan kırılınca en ucuna gidiyo hayatın sanırım gerçek bir yazı oluyo bu da ..=)
gerçek demek o zaman işin zor :)
ya da ne güzel aşkı yaşadın :)
işimin zor olduğu kesinlikle doğru (: ama aşkında tadı bi başka ona diycek lafım yok onsuz olamazdı heralde =)
Yorum Gönder