Gün gelicek ve sevicek dedim,yanımladım.. Bu böyle güzel gitmez ya illa bi pürüz çıkar dedim..Ama hiç bunu ummazdım demedim..
Gözlerine baktığımda rahatım bu yüzden.. Bir ömrü hakediyorum gördüğüm gözlerde,Hakediyorum ve haketmeliyim! Baka baka doyamaz mı insan? hiç beceremedim doymayı en umutsuz zamanlarımda bile..Baktıkça acıktım varlığına,susadım..Baktıkça dokunulmazlığın yüceldi dokunduğumda ise hayata döndüm..Varlığının bedenime bahşettiği mucizevi yaşam içimde ki Sen'i sana göstermemi sağladı.. Sen geldin ve gitti bütün herşey.. Aşk denilen şey yaralarla doldurmuştu vücudumu.. Kavrulmuş derimin kabuklarını okşadın uzun bi süre,sabrettin..yokluğunda senin için taşıdığım sabrı aldın omuzlarına..Bunun için hep teşekkür edeceğim sana.. Ben sızladıkça ummadığın anlarda,acıyan yerimi bulup sardın en baştan..Yaralar açıldı,hiç umulmadık anlarda kahkahaların ortasında.. Hala sızlar bilirsin,eminsin..
Ben bugünlere ulaşabilmek için geçtiğimiz yolları ezdiğimiz şarkıları hatırlıyorum.. Boşlukları adlandırdığım şarkıları..Ne zordu biliyo musun? Gecelerin karanlığı göğsüme çökerdi,Güneşin nurunu anlamıştım sayende..
Göğüs kafesimde bir fırtına,bir yağmur ki sorma Bastırdım mı nefes aldırtmazdı ağırlığı.. Hiç söz etmedim bu acıdan..edemedim ne yalan söyleyeyim.. Gözlerimi bir defa kırpmam gerekirdi o an,Yaş kapılarının açılması için.. Zorlardım kırpılmasın,son ana kadar açık kalsın,güneş doğana kadar..kırpılırdı alçak! birden fırtınanın içinde gözüm göremez olurdu,bir daha kırpmam lazımdı oysa ki;direnirdim.. Zaman donsun istedim bir an,mideme saplanmış okları alıp çıkarayım,ardıma bakmadan kaçayım istedim..Duymamış olayım! o kötü haberi bilmemiş olayım!demek istedim.. Gecelerden korkup eve varmamak istedim..
Ne zaman durdu,ne mekan.. Değişimlerin teğet geçtiği insanlardan olmayı diledim hep,olamadım..
duyduğum şarkılar nasıl acıtıyordu bilsen..Bilemezdin.. Sığınacak omuz aramadım hiç,bir liman sormadım..
Şarkıların en zayıf düşmanlarıydım,bir bir hedef oldum! uslanmadım..
Nasıl yandı canım merak ediyo muydun hiç? Beni koruman gerekirken yüzünü güldürdüğün zamanlarda.. Kalbime vurulan zincirlerin,atılan gemici düğümlerinin çözülmesi öyle kolay mıydı?
Çok yandım,çok diledim.Bana gel dedim adam,sadece bana.. çok bişey istemedim..Beni sev dedim içten içe. Bir kez olsun duyuramadım! Ne çok uğraştım oysa ki,Duyuramadım! gidişinin yolları öylesine açık ve aydınlıktı ki,ışığında kör oldum.. Karanlığa boğuldum..
Şarkı diyodu ki 'veda etmem ben bu aşka' doğruydu! veda edemezdim. İlk göz ağrısı nedir bilir misin? Gözümün nuru derken kendimi mi kandırdım sanıyordun? Kokunla boğuştum yıllarca,saçının rengiyle,ve giydiğin bir tişörtle..Kim derdi dönüp bulucak,yol arkadaşın olucak?
şükür,ve teşekkür ediyorum Allah'ıma..Bir kez olsun yüzümü güldürdü diye..Yoksa nerde bulurdum ben seni bi daha.. Sabrıma karşılık oldu varlığın..Hiç bitmesin,şarkılardan fazlası yakmasın canımı sevgilim..
Bir daha bir daha özlüyorum seni gittiğin uzaklarda..
morgana.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder