Geceler yok olsa bir an düşünmem vazgeçerim senden. Karanlıklar bitti,evlerin ışıklarını kaldırın! deseler.. Ve ben baktığım manzarada hep güneşi görecek olsam bilsem ki doğan güneş değil varolan güneşle bir benim umudum.. Herşeye baştan başlarım inan! ikinciyi düşünmem,ölçüp biçmem..Ama karanlıklar var.. Ama gece var ve bomboş bir yatak.. yastığım var rimelin yosunlaştığı.. Hal harab,beter.. Kırıksa da her yerim güneşin görmeyeceği derinlikte..Karanlığın kör gözleri çıkarıveriyor ortaya..Canımı acıtacak bir boşluğu var onun.. Korkuyorum.. nefes alamazsam diye korkuyorum.. Yoksa kırpmam gözümü inan! cesurum ben tahmin edemeyeceğin kadar.. Ama gecesi var bu şehrin..rüzgarın camında uğuldadığı fısır fısır yalnızlığı anlattığı..
Umudun yorgunluğuyla tıkalıyım bu ara..Sende sormuyorsun bi defa..Aşkolsun sana! ama bir başına!
" morgana "
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder