14.03.2012

KABUL GÖRMEYEN İLİĞİM SENİN VÜCUDUNDA!

Her zaman gülecek değil ya hayat. Arkadaşım "kahraman tazeoğlu-Bambaşka" kitabını almış,bugün derste gösterdi..hocadan çekinmeme rağmen ilk yazıyı okudum.. öyle sözlerdi ki,içime işledi işledi ama bir yer varmış ben bilmiyormuşum..yaralıymış.. canımı acıttı.yazmayacağım cümleyi bende kalsın. acıdım. kanasam kanardım orda ama " çok hoş bi cümle,manalı " demekle yetindim.Bugün yorgun hissediyorum kendimi.Gülsem yine gülerim,gelmiyor içimden.Büyürken birşeyler bırakıyoruz geride.bıraktıklarımı hiç unutamıyorum ben.geçmişle geleceğin karışımıyla yoğuruyorum hayatımı,yoruluyorum..kollarım tutmuyor artık açıkcası.gençliğin güzelliğini gösteremiyor hayat bana,ne acı! yokuş çıkarken nefes nefese kalıyorum ve yağmurlu havalarda romatizmam azıtıyor.işin acısı sıcakta da iltahabı azıyor,ayağım şişiyor.. Canım yanıyor..ayağımın üstüne basamamak kahrediyor beni ağlıyorum.. Hep bi yara! hep bir anı! Geçmişimin iltahapları da şarkılarla azıyor.azdıkça büyüyor,büyüdükçe uykumu bölüyor.Uykusuzluğa deva süt derler,süt mide ağrımı arttırıp uykumla arajma duvarlar örüyor! herşey,herkes tersine gidiyor! yanlış yönde miyim? öyleysem bile ,izini sürdüğüm insan silmiş peşindekileri istesemde doğru yönü bulamıyorum! yanıyorum! içten içe,sakinliğim beni mahvediyor.Her yanlışta susuşum kendim için bir zaman sonra intikam hazırlıkları yapmama neden oluyor. Kendimden alıp intikamımı bir sonraki geceye biriktiyorum gözyaşlarını..yarayı zaman değil geceler sarar belki de..Anılar yarasa gibidir..geceleri görür gözleri..Gündüz bir tanesini hatırla bakalım,hatırlayabilirsen! geceye saklar kendini bir dur kapalı ışıklarda herşey çıkıverir meydana bütün çıplaklığıyla.Beni yoran kendimden başkası değil,ve midemi de..Gençliğin güzelliğinden bihaber vücudum titriyor en hafif rüzgarda..battaniyeler almam gerekiyor yanıma,üşüyorum bu anı yelinde..
herşey tamam görünmüyor gözüme.. eksiklerimin yeri karışmış bir yap-bozun parçası diğerinde yer bulmuş kendine.. mümkün olabilir mi sizce? bir deniz parçası,toprağın tam ortasına yerleşip yabancılık duymadan renge uyum sağlar mı? yap-bozun bir çaresi olmalı,parçalar yüzsüzlüğüne son verip yerlerini bulmalı! onlar artık bir kağıttan ibaret,ne renkleri değiştirilebilir,ne yeni bir parça yapılabilir..
Anlamadan kapanan konular kalıyor içimde.. anlatamadan ben kendimi..Hiç anlatamadım zaten,bilemedim ne şekilde yapılması gerektiğini..yaptıklarımın hata olarak görülmesinden yana iç savaş sürdürdüm beynimde..
Bir defa bile galip gelemediğim iç savaşlar..
Öylesine yeniktim ki kaşrımdakine,istesemde galip gelemiyor,başaramıyordum..hala daha başaramıyorum..
Yenikliğimin zayıflığından cılız gölgeler seçiyorum artık kendime..
Ben mağlubiyetini kabul etmiş mağdur bir kadın..
Ne kendimi anlatabilirim sana,ne sen anlamak istersin..
Düşüp,yandığımla kaldım.uzanmayan avuç içlerin bundan sonra da sana kalsın!
Canım yanıyor bu gece..


" Kırık kalpler durağının en sadık bekçisiyim "
morgana

2 yorum:

Agah Efendi dedi ki...

Okuduğum cümleyi yazmayacağım demişsin ama seni böyle yazdıran cümleyi o kadar çok merak ettim ki anlatamam :)

" Morgana " dedi ki...

Bu kadar cümle dökülmüş içimden bitanesin de bencillik ediyim kendimde bırakıyım dedim:) sonucta bizim olmayan şeyleri paylaşmaktan çekiniriz genelde. ögrenilmesinden korktugumuz şeyleri.. teşekkürler yorum için (: