17.05.2012

yanına koşmalıyım ben hiç nefes almadan!

neresinde gizleneceğimi bilemediğim sığınaklar ortasında kalıyorum bazen..yağmurlar dökülüyor saç diplerimden aşağı kurumuş tenim ıslanıyor.sular akıp gidiyor ama derimde kabaran acılarımı bir damla hafifletmiyor.. varlığın bulunmazsa yanımda bu kız hiçbi yerde saklanamıyor.. kimseler duymasın yokluğunda benim sesimi istemiyorum! ama uzun süre nefesimi de tutamıyorum ki ben.. diyaframdan nefes almayı öğrenmeye çalışıyorum bu ara..daha uzun süre tutabilirmişiz o zaman..çabalıyorum..varlığına saklamaya adınsız acıyı duymamaya onlara doğmamaya çabalıyorum.. şiir miir beceremedim beceremiyorm.. ama senden bahsetmek yormuyor parmak uçlarımı.. evde beni sorumluluklarım bekliyor,gidemiyorum..hadi gel yanıma götür beni burdan..öğret birşeyleri anneme gidelim birlikte..tek başıma korkyorum ben.. ah! nefes aldım yine.. yine bir acı doldu burnuma gözleirmden taşacak şimdi.. yokluğunda dökülmesin hiçbişey yanağımdan aşağıya.. nasıl zayıf nasıl güçsüzüm aslında bi bilsen..itirafçıların en beceriksiziyim ben..aslında fanilerin en beceriksiziyim ben.. geldiğinde ya sımsıkı arılıp konuşmayı unutuyorum ya çok konuşup dudaklarına ulaşmayı.. ya sürekli annem annem! diyorum ya da evin yolunu şaşırıyorum..nerdesin şimdi? bulamıorum hayatıma bi çare,gel yolumu aç yardım et bana..                                                         

" morgana "  

Hiç yorum yok: