Sebebini bilmiyorum.Sende sorma.Bu şiiri dinlemek canımı yakacaktı bile bile açtım dinledim..dinledim.peşinden müziğimi açtım.. İyi mi geliyor dedim sana? inanma mahvoldum. Saklanmak en iyi yaptığım şey.. Ve en çok yıkan şey beni.İç dünyam yok benim yerle bir heryeri,bir virane.Kendi başıma bişeyler inşa edip edip yıkılmasına izin verdim.Belediyede gelip toplamadı yıkıntıları diyim sana.Öylesine kötüyüm aslında.Bi laf söyleyip beni baştan aşağı okumanı istiyorum "tek lafımla"..bu kadar bütün olamadığımızı anlayınca da tersim dönüyo,kendimi bir ağaçtan sallandırasım geliyor.Bu kadar bütün olamadık mı biz? Halbuki benim en büyük çabam sen daha ağzını açmadan seni bütün hislerinle anlamak.Bi kere denesen keşke o kadar zor değil sevdiğin birine inanmak..Çünkü herşey inanmakla başlıyor biliyorum.Çok önceleri inanıpta bıraktım ipleri sana.şimdi ben toplayamıyorum,sende iyice gevşetiyorsun.Beni duymak yerine sadece konuşuyorsn.Sen konuştukça sesim azalıyo.Canım azalıyo bu oyunda biraz daha güçsüz kalırsam oyun dışı edilicem bu kadar çok yorma.Dinlemek zor değil,eğer içime bakarsan beni görmen hiç zor değil..
*morgan le fay.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder