11.07.2012

Bosnia*

Bugün pek diycek bişey yok.orda olanı ancak onlar biliyor bizim içimiz acıyor.babamların göçünden sonra olan srebrenitsa katliamı içimi acıtıyor. hatta aglatıyor beni..annemler babamlardan önce yerleşmiş Türkiye'yeyani büyükdedemler oluyor.Taa Atatürk zamanında,Atam elleriyle yerleştirmiş onları Samsun'a,babamların hikayesini daha iyi biliyorum çünkü babam orda dogmuş ve diger kardeşlerde.babaanemin kardeşlerini gecenin bi vaktinde zorla evden alıp bahçede sıraya koymuşlar.Babaannem ve annesinin gözü önünde bütün kardeşlerini silahla ateş yamuruna tutmuşlar.. Dedemin kardeşlerini ormanlıa götürmüşler dedem bir daha kardeşlerini görememiş.önce Makedonya'ya kaçmışlar sonra Türkiye'ye.. canlarını zor kurtarmışlar.. şimdilerde babaannem taş kalpli gibidir,dedem vefat edeli 3 yıl oldu ama ölmedeb önce bizimleyken her gece eve ateş eden adamlardan bzi saklamaya çalışırdı. bunlar unutulamaz! Unutulmamalı.. hak özgürlük herkese verilmesi gereken birşey.. kim ister kendi memleketinden hiç tanımadıgı bir ülkeye,yemeyi parası yuvası olmadan kendi kendini sürmeyi.. Gül vatanı kim terkedebilir! Bunca yaşananı kimse unutmamalı. Şimdi burda bize yapılmaya çalışılıyor bu işkencelerin üstü kapalısı. Türkiye'den ötesi yok anlamalı herkes.göz yumarak yaşanmaz ki..

Hiç yorum yok: