Bir kaş göz tarif edecek olsam sana kayıyor aklım.Güzel bir ayakkabı görsem,kahverengi bir hırka..Aklım kahvenin senin teninle bütünleşmesine gidiyor.Sana gidiyor.Senin küskün hallerine hayran olduğumu düşünüyorum.Bakışlarınla anlattığın herşeye..Dudak kıvrımlarına hayran oluşuma..
Senden kaçıp yine de elinden tutuşlarımı düşünüyorum..Gece yarısı sağanakta sokak lambasının çaresizce yanıp sönüşleri gibi oluyor kalbim avuç içlerinden habersizken..Sen adam.hiç bilmiyorsun..
Avuç içlerin binlerce dosta bedel. hak getire benim kendimden haberimi.Sonra hayranlığın tanımını istiyor benden biri; Kalpte uyuşma diyorum başlıyorum sonra..Göz pınarlarının dolup taşmadan geri çekilmesi..burun sızısının başarısız olması hayranlık..Boğazda yutkunamamanın,en keyifli hali..
Onun adını taşıyan herkesi baştan uca inceleyip tek bir kişiye yakıştığını farketmek,Ve sarmak kalbine sımsıkı..Kalbini kalbime..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder