Hayatınızda ki kıymetli bir kişiyle aranıza soğukluk girdiğinde içinizde bir boşluk oluşuyor.

Kalp kadar büyük bir kısımdan başlayıp mideye inen bir sızı sarıyor her metrekaresini vücudun.

Herkese kıymet veririm herkesle güzel vakit geçiririm ben.Ama hayatımda bir insana aşık oldum.. bütün uçarılığımı feda ettim ona.bütün başınabuyrukluklarımı.İtaat olarak algılamak yerine tutku,bağlılık dedim buna.diyorum da..

çok dost diyebildiğim kişi oldu yanımda.tek başınalıkta korkutmadı doğrusu. Ama boşluk korkuttu.korkutuyo.

Özleme olayına bazen kendimi fazla kaptırıyorum.yüzsüzlüğe vurduğumu bile düşünüyorum.bir insana bağlılık derecemi merak ediyorum aslında.

Ama sonra çok sonra bağladığım ve aramıza yıl soktuğum dostumun adını telafuz ettiğimde sanki yanlış bi isim kullanmışım gibi hissettirdi bana.Onca zaman sonra ismini unuttuğumu düşündüm.unutmadığıma eminim ama.İsmi çok güzelken ismini söyleyemediğimi , beceremediğimi düşündüm.

çünkü hiç ismiyle hitap etmemiştim ona.edemiyordum.. 

şimdiden sonrası için ne denir bilinmez ama hayatımda bir aşk,bir dost bağlılığım var.kopamıyorum..