Şimdi senin varlığın daha farklı şeyler söylüyo bana..Ne çok yanlış anlaşılma varmış aramızda be adam.
Ki eminim dolu taşmış caddelerde korkmadan sarılmak kalpleri yakınlaştırıyordu daha çok birbirine..
Hissetmiştim çünkü,çok yakındı kalbin benimkine.. Üzgünüm ama tam değemeden birbirine,kahve içmek isteğiyle bölüyordum onları.Hatrına hatır ekledim sanıyordum ben..
Ben meğer böyle olursa daha tatlısını içebilmek için seni yine görürüm sanıyordum..oysa değseydi kalbin kalbime ne kahve kalırdı geriye ne o korkak titremeler..
Ben anlayamamışım affet ama anlamak için sıcağını bilmem gerekirdi..bugün bir sarıldın sen,
"eyvah!" dedi içim.
"Eyvah! kaçışın vardıysa da kapandı kapılar.
ne karanlık olur burası şimdi o olmazsa."
Ben senin adına dilek mumları koydum kenara..eğer adımların benden ayrı gidince kararmaya başlarsa içim gelmeni dileyecek yapay aydınlıklar doğuracağım kalbime..ama asla karartmayacağım..
karanlıklar adına yazılmış ne kadar kitap varsa ben hepsini yakıp daha da aydınlanacağım!
Senin burnumdan geçip gitmeyen kokun kulağımda nağmelenen mükemmel sesin var..beni ben yapan.
Ben kendimi tanımlarken bir kaç harfle başlıyorum.. cümlemin başında adının baş harfi olmazsa o sırada,inan tamamlanmış olmuyorum.
Ben palavralar atan seyyarlara benzemem,ben kalbini kalbime değdirdiğinden söz ediyorum.Ben bana uzattığın elin ortasındaki alevin yanaklarımı kızarttığından,sana yandığımdan söz ediyorum.
NA
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder