En güzel sevmeleri becerdiğimizi anladığımız an,yabancı şarkıları dahi çevirmeyi başarmaya başladı beynimiz.
Aklımızda hiç görmediğimiz tutkular.
Başını çeviren her insan bizi birbirimize döndürdü.
Görünen oydu ki sessiz yeminler etmiştik sarıldığımız gecelerde.
Başın göğsümde dualara tutuşmuş ben saçlarında bağışlanmak için birbirimize; sözler vermiştik tanrıya.
kimse duymadı,görmedi.
Ama değişmeyen sözleri vardı dilimizin içten içe,
dudaklarımızda tek renk olma çabası yoktu belki ama ruhumuz müthiş bir kırmızıya boyanmıştı.
renk seçimimiz ne olursa olsun bir noktada tek renktik,en belirgindik birbirimize.
karıştıkça karışıyordu herşey.
hayat sarpasarıyor bizide birbirimize bağlıyordu.
pişman olmadım.
senin ise buna vaktin kalmadı hiç.
başını göğsüme tekrar tekrar saklayabilirsin.kimse görmeden,kimse duymadan.
Ben söylenen her sözü yeminli gibi -hem de hiç söz vermemişken..
orada saklayacağım,sığınakların en elverişlisi olacak bu.
-deli sevmeleri hakeden gördüğüm en merhametli adam. seni seviyorum.
na.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder