Cemal süreya.

Sana rasladığım sıralar yıkıntılıydım. Sen onardın beni. Tuttun elimden kaldırdın.Ben de ekmek gibi öptüm alnıma koydum seni, kutsadım....Sana rasladığım gün susuzdum, yalnızdım.Bir çırpıda içtim gözlerini....Sevmek! ne uzun kelimedir..*