Ben gördüm.. güzel güldün çünkü o gün. anlattın herşeyi gülerken yanındakine.ama o değil,ben gördüm.
mimiklerin banaydı çünkü.kim bilebilir ki bunu? banaydı çünkü ben ezberledim.
çünkü ben seni gülüşünde tanıdım sonra cümleler yazmaya çabaladım.olmadı.olmadıkça senden bahsetme arzum arttı.çünkü bitmedin.bir cümle iki cümle..yepyeni kelimeler.yetmedi.sığmadı satırlara,sayfalara.taştın..
kitaplarda söz edildi,kahramanlar oldun,filmlere sığamadın kasetler bitti.
ama canım.benim kalbim;ben gördüm. sen üzgünken gözlerini gördüm,sevinçliyken gülüşünü.
ben avuç içlerinde bir yol buldum beni gördüm.
silinmesin hiç.parmak uçlarım dokundu,tenini gördü,daha içini,en içini. sonra dedim ki.
sonra ben dedim ki. " sen hiç gitmeyesin." her dileğimde diledim ki " o bana huzur kalsın.fazlasını istemem."her dileğimsin adam.
tek bildiğimsin.kırıklarımızı boşverelim.kırıksız yaşanır mı hiç? biz birbirimize kalmayı becerelim.
NA
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder