okuduğum bir kitap uçağın sevdiklerime selam söyleyeceğine inandırmıştı beni. babasına söylüyordu orda ama benim babam yanımdaydı.ben hep özlediğim ülkelere,adını filmlerde duyup beğenip kim olduğunu bilmediklerime selamlar söyledim.
her gece camdan dışarıya 5 dakikamı ayırıp gördüğüm yıldızlarda gülen yüzleri buldum.gökyüzü mutluydu o gecelerde.
bir gün minibüste giderken bir fil gördüm bulutta.sonra dedim ki; filler uçabiliyormuş.
çünkü uçakta,o yabancılara hep selam söylüyordu,beni dünya tanıyordu.
ben kimselerin bilmediği sırları biliyordum filler ise uçabiliyordu.
sonra büyüdükçe her gece camda 5 dakika sevdiğim adamı düşledim.
korkmadım selam söyledim.kiminle olduğunu düşünmedim.
o neredeydi bilmiyordum.bulutlarda bulamadım hiç onu aradım hep.
demek ki uçup gitmemişti uzaklara dedim.sevindim.
sonra büyüdüm.
hayallerimi dolduran kitaba teşekkür ederim fakat kimse bilmemeli yine de fillerin uçabildiğini.
N.A.
1 yorum:
Alkış.
Yorum Gönder