Sonra büyümeye başladığımızda..İnandıklarımızı da bir torbaya doldurmaya başladık.inandığımız,hayran olduğumuz,tutku duyduğumuz şeyleri doldurdukça doldurduk..
İzlediğimiz bir çizgi filmi geride bırakamazdık ve ya bir kumaş desenini.attık torbaya.Yıllar sonra bir başkasının da sevdiğini görünce inanmadık.Ona inanmadık çünkü sevmeyi "benim gibi" yapamaz dedik.Benim gibi sevemezler,sahiplenemezler çoğaldı dilimizde.O torba öyle ağırlaştı ki sırtımızda.
Bir oldu bedenle..Kambur oldu bize..Bir tanesini bırakayım dediğimizde içimizde birşey cızz etti.
O sızıya değmezdi.Vazgeçemedik.Geçmişe bağlılıktan kopamadık..
Geçmişe öylesine bağlıydık ki sırtımızda kambur içimizde bir sızıydı.
Geleceğe bakamadık sırtımız eğri yürümekten..adım ucundan başkasını göremedik..Öylesine gerideydi ki gelecekte şimdi.Yüklerin içinde birşeyin farkına varamadık.
"hayat ne bir heybeye değerdi,ne bir desene..Hayat dimdik durup,sımsıkı tutunup önümüze bakmaya değerdi sadece."
Bir oldu bedenle..Kambur oldu bize..Bir tanesini bırakayım dediğimizde içimizde birşey cızz etti.
O sızıya değmezdi.Vazgeçemedik.Geçmişe bağlılıktan kopamadık..
Geçmişe öylesine bağlıydık ki sırtımızda kambur içimizde bir sızıydı.
Geleceğe bakamadık sırtımız eğri yürümekten..adım ucundan başkasını göremedik..Öylesine gerideydi ki gelecekte şimdi.Yüklerin içinde birşeyin farkına varamadık.
"hayat ne bir heybeye değerdi,ne bir desene..Hayat dimdik durup,sımsıkı tutunup önümüze bakmaya değerdi sadece."
n
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder