bir beden eksik,bir yürek fazlamız var şimdi.

ismini yazmaya korkuyor elim..başka bir harf daha öğrenemem diye..ben adını başlarsam kalbime işlemeye kalbim dolar taşar..korkuyor ellerim nakış işlemeye.. öyle bir gidensin ki sen!hani bir bak desem bakmazsın gözlerime..ben öylesine korktum öylesine korktum ki senden şimdi bir isim işlemek can yakar diye kaçıyorum iğneden iplikten.içime işlendin biliyorum ama bunu resmedemiyorum.ben..ben korkuyorum.attığım adımlarda düştüğüm çukurdan bir tek ellerim çıkardı beni..şimdi adım atmaya,ellerimi yormaya korkuyorum..varolduğun günlerin hatrına diyorum! hani yanıma durduğun,içime doğduğun günlerin hatrına.ama doyamadıklarım var bide..eksiklikler..boşluklar..kim bilebilir? öylesine konuşurken bir yerlerde..kim! nasıl bilebilir? bu dil lal oldu nasıl durdu.bu eller çamura nasıl bulandı kim söyleyebilir sana.. kim ispatlayabilir yalnızlığımı? kanıt olmadan kabullenmek kimin kabulü? ben..ben tam kaçarken senden biletim kaybolduysa suç mu? gidemediysem ben miyim suçlu? ismini içime saklarken ben sonu gelmedi harflerinin..yazdıklarımın sonu gelmedi.varlığın varlığıma denk gelmedi.bir beden eksik,bir yürek fazlamız var şimdi..adım atılmıyor bu yükle..ne sana koşabilicek gücüm ne senden kaçabilicek cesaretim var.. ufacık bir omuza çok değil mi bu yük..uzat ellerini yardım et yüreğime bu yürek fazla bedenime..ben ben değmeyeyim ellerine..içim yanar.korkarım sıcağını hissetmeye dokunmadan üstlen yükü üzerine..ben senden bir adım geride varlığını takip edebilirim bu güçle.. yanındaymışım gibi kabul et sar beni içine..

ηª.