ben erken değilim.. erken değilim bugüne.yorulmuş dizlerimle geç bile kaldım bi yerlere..bir şeylere.. sen güneş sen fazla erkensin bu sefer! daha uykumu alamamışken..daha geceye doyamamışken.. şimdi bir isim ezberlemeye başlamalıyım,bir cisim,bir nefret..o kadar erkencisin ki daha yeni yerlerini sildim odamın..toparladım düzelttim..kısacık bir gecede ne kadar toparlayabilirdim? çok erkensin bugün.. daha kilit vurulamadan kapıma gecemi aldın.söyleyebilir misin o zaman? madem böylesine çektin içimden onu..nasıl kilitlenicek bu kapılar şimdi.. kaç odaya daha hapsolucak yalnızlığım..her seferinde bu erken gidişlere sebep olman ne kadar doğru? gece olsa gitmezdi..gece karanlıktı,soğuktu..hem lambası yok benim sokaklarımın..nasıl bi oyun yaptın bana? onu almak bu kadar mı kolaydı..erkencisin güneş bugünüme çok erkencisin..ben..ben geç kaldım onun adımlarına.. karanlıktan korkmazdı biliyordum..ama ben korkardım oda biliyordu..gitmezdi gece yarısı..o benim gece yarısı güneşimdi..beni o karanlıkta bırakmazdı..bu kadar erken doğmak zorunda mıydın! doğuşun beni aydınlatmadı bunu görmüyor musun! karanlığa ittin beni.çok erkencisin.. izin ver bari kapımı kilitleyeyim..gidişiyle yas doldum..ama o bunu bilmesin..ne kadar toparlandığımı görmesin.. bütün yaşlarımı sildim yerlerden yaklaşmasın adım atmasın..geciktiklerime yetişeyim izin ver..erkencisin güneş o zaman erkenden batıya var.. batı senin olsun.doğu'yu bilme nolur. istemiyorum.. onunla bütün olayım,bırak karanlığa alışayım.. gelme artık..gözlerimin ferini aldın tanıma beni..bırak sal bulutları içeri.. gidişiyle kahroldum..şimdi koşmaya çalışıyorum dizlerim el vermiyor. adımları öyle büyük ki küçücük kalbim buna dayanamıyor.ben ufaldım.ufacık kaldım.. bari bırak adını unutayım..gün gösterme bana ne olur..
ηª.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder