Bunu nasıl başarıyoruz hiç mi hiç anlamıyorum..Yani bir insan geliyor,hayatımızın merkezine yerleşiveriyor..De ki benim hayallerim var,isteklerim var aşka zaman daha çok..kimse yönetemez edemez.. olmuyor..Bu mümkün olmuyor yani..yönetiyor..istemdışı ya da değil.İnsanlar şöyle bir bakıyor bunun başka bir işi yok mu diyor.başka işlerim olmaz mı? var..Çok işim var..Ama bu mutluluğun yolu..Mutluluğun yolunu böyle buldum..Gerisi ulaşılamayan hedefler..gelinemeyen yerler..tutturulamayan bölümler..başarılamayan işlerin hayal kırıklıklarıyla dolu..bundan kime ne? ben bu yolda yürüdükçe kaç kere daha düşsem elimden tutup beni çıkaracak oralardan biliyorum.hedeflerimi hiiiç mi hiç bulaştırmıyorum.tadına bakıyorum bunun.keyfini çıkartıyorum.. yoksa olmaz zaten..aşk olsun ! dersin ama olmaz..kimse sorgulamasın bu yüzden neden böyle,neden şöyle diye..bir insan geliyor sen kapını açarsan rahatça giriyor,açmazsan kapıyı kırıp giriyor içeri ve en rahat en geniş yeri alıp hayatının koca bir parçası oluyor..nefes diyoruz ya..evet nefes oluyor..yani onun olmadığını anladığın bir anda boğuluyomuşsun gibi oluyor.tabi ki boğulmuyosun..ama öyle geliyor..boğazında sımsıkı düğümler..hedeflerin belirsiz,amaçların ulaşılmaz,planların bozuk.. herşey herşey hata veriyor.en iyisi mi bir yerden başlarken tutunucağınız dalın sağlamlığına değil kendi hafifliğinize bakın..önce kendinize güvenin sonrası zaten kolaylaşıyor.aşktan kaçmayın çünkü yakalar (: hiç bir zaman birinci plan kariyer olamaz..olursa duygularınızı kaybedersiniz dikkat edin.. olursa yalnız yaşamayı seçmişsiniz demektir.
n.arıkan.

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder