biliyorum beklemeyi..nasıl sızıladığını da..ama bugün bembeyazım ben! öylesine arınmış,öylesine huzurlu..bakıyorum,bakıyorum..kapanmış yaralarım..
"yaralar derin,seneler kadar.." demeyi bırakmışım meğer :) öylesine huzurluyum ki..adını tam anlamıyla taşıyor benim canımın içi..ben rahatım..şarkılar acıtır sanırım,bilemiyorum..çünkü açıp dinlemiyorum..o yüzlerden kaçıyorum..ben mutluluğumdan başka bişey bilmek istemiyorum çünkü..ve beklemenin ne tatlı bir hatırasının kaldığını görüyorum geride..öylesine eğlenceli öylesine derin bir tadı var ki onun..bulunmaz hiçbir şeyde..ve deydiğini görüyorum..kahverengiye tutkunluğum günden güne artıyorsa benim..evet! sonuna kadar derim ki değdi..1 aralık günü aklıma kazıdığım o suretle 1 ömrü paylaşmayı seçtimse ben..herşeye değermiş! şimdi öyle güzel ki benim rengim..bembeyazım..içimde bu kararsız havada bahar çiçekleri yetişiyor..ve hergün hergün bir kez daha seviyor bir kez daha güveniyorum..içim rahat..ellerim yumuşacık,yüreğim kırıksız..ve diyorum ki artık "kırıklarını aldırdım kalbimin..zırhımı çıkarttım astım portmantoya.."
canım..sen değerlisin.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder