içimde kış gibi bir mevsim üşüyor.

yalnızlığın bu korkutucu soğuğuna hazır mıydın? yapabilirim diyebilmiş miydin içinden..rüzgarın saçlarını okşamadığını anladığın an bir daha bir daha yıkılan kalbini kimlere emanet edebilecekti ellerin..yani sen; en derinimi gökyüzüne çıkarıp yüzeyselleştireceğim kendimi derken;samimi miydin gerçekten?

yalancıyım kendime.

 buralar çok soğuk şimdi 'yokluğun soğuk' diyemem sana..anımsadığım yüzü hiç edemem.. anımsadığım kadar kal işte bir adım yakınıma gelme..ordayken daha bir yalansın ve sen ordayken ben daha bir güçlü...

geleceğime yön veren ben sana yön verememişim belli hala benim rotamdasın..Sana Çık! diye bağırırken yırtılan benim boğazım kırılan benim kalbimdi.seni düşünememiştim hiç..senin bir can taşıdığını..şimdi hareket etme,ettiğin an atan kalbini duyarım,duyar ve yine kırılırım..yalanın dolanın,dolambaçları yolların kölesi olan bir kişinin huzursuz boşluğunda bulurum kendimi..kendimi seni yitirdiğim güne götürür bir daha kavururum.. 

Seni suçlamak ne haddime! kendime kızıyorum her seferinde.. Ne zaman eskiyecek bu içimdeki,senin varlığın geçip gidince mi..atan kalbine dur deyince mi..beni daha ne kadar zalimleştirebilir varlığın? kendimden daha ne kadar utanabilirim.. Sorularıma cevap verme benim..ben kendimde hallederim bu hesabı..pazarlığımı yapar seni yine satarım!kendimden istediğim kadar utanayım benim tarihim tekerrürden ibaret.Senin adın her geçtiğinde bir kere üzülür,seni bin kere yıkarım.Kötü de oldum bak sayende.bunu da yaptım kendime..Sen ne iyisin ki ben böyle kirlenip kaldım senin yanında.Bu hale soktun ya memnun musun şimdi? diye sorasım var sana.ama bu soru bile utandırıyor . ne çok sevmiştin beni.. Ben kötüyüm hemde çok kötüyüm..bu yüzden varlığın beni kırıyor..bir harfine varmasın kulağım adının,canım yanıyor.. Açıp müziğini defalarca dinleyesim geliyor.Bi şekilde beni affet diye yalvarıp vicdanımı rahatlatasım geliyor.. 

Bak görüyo musun? nasılda bencilim..Sırf vicdanımın sızısı yazdırıyor şunları..Yoksa senden hiçbişey beklemedi benim kalbim..ne bir sevgi ne bir güzellik,iyilik ve bu kadar sadık bir yürek! hiç beklemedi..Hepsini sorgusuz sualsiz uzatınca sen avuçlarıma,kendi bencilliğime kanıp aldım senden..onları aldım seni bıraktım..sonra çok büyüdü bu kız.kocaman oldu.içinde hep bu kaldı.Yanlış zamanlarda,yanlış kişilere yaptığı bencillikler ve onların ufak omuzlarında ki o koca ağırlığı.. Affet diyorum sana affet.çünkü ben canı yanmış bir bencildim.Senin canını buldum,yaktım.

ve şimdi en ufak gölgende,kırılıyorum ışıklara.

                                                 morganlefay